طراحی ویلا تریبلکس مدیترانه ای در بابلسر

  • کارفرما: آقای دکتر آشتیانی
  • مکان: قادی محله – بابلسر
  • سبک ویلا: مدیترانه ای
  • نوع ویلا: سه طبقه
  • متراژ زمین: 3230 متر
  • متراژ سطح اشغال / زیر بنا: 660 متر / 220 متر

آشتیانی

این ویلای تریپلکس با سبک مدیترانه‌ای ، در زمینی به مساحت ۳۲۳۰ مترمربع در منطقه قادی‌ محله بابلسر و به سفارش جناب آقای آشتیانی طراحی و اجرا شده است . سطح اشغال بنا ۲۲۰ مترمربع و زیربنای کل پروژه ۶۶۰ مترمربع می‌باشد که با توجه به وسعت قابل‌توجه زمین ، امکان شکل‌گیری محوطه‌ای غنی و متنوع را فراهم نموده است . طراحی معماری با الهام از شاخصه‌های سبک مدیترانه‌ای شامل قوس‌های نرم ، ایوان‌ها و تراس‌های عمیق ، رنگ‌های گرم ، سقف شیب دار سفالی و بازشوهای گسترده انجام شده و فضایی صمیمی ، روشن و هماهنگ با اقلیم شمال کشور ایجاد کرده است . سازمان‌دهی فضاها در سه طبقه ، تفکیک مناسب فضاهای عمومی ، خصوصی و تفریحی را ممکن ساخته و استخر جانمایی‌شده در محوطه باز ، در تعامل مستقیم با فضاهای داخلی ، کیفیت زیستی پروژه را به‌طور چشمگیری ارتقا داده است . این ویلا نمونه‌ای شاخص از تلفیق معماری مدیترانه‌ای با طبیعت سرسبز بابلسر و سبک زندگی لوکس و آرام می‌باشد.

بابلسر_مازندران

منطقه‌ی بابلسر در پهنه‌ای با اقلیم معتدل و مرطوب خزری قرار دارد که ویژگی بارز آن رطوبت نسبی بالا، بارندگی فراوان در طول سال و تابستان‌های معتدل تا نسبتاً گرم و زمستان‌های ملایم است. نزدیکی به دریای خزر و پوشش گیاهی گسترده، موجب تعدیل دما و ایجاد جریان‌های هوایی محلی شده و در عین حال میزان رطوبت هوا را افزایش می‌دهد. تابش خورشید تحت تأثیر پوشش ابر و شرایط رطوبتی منطقه متغیر است و تهویه طبیعی مؤثر، نقش مهمی در تأمین آسایش حرارتی فضاهای داخلی ایفا می‌کند.
در این شرایط اقلیمی، طراحی معماری ویلا نیازمند رویکردی اقلیم‌گرا با تأکید بر کنترل رطوبت، بهره‌گیری از جریان هوا و محافظت بنا در برابر بارندگی است؛ به‌گونه‌ای که جهت‌گیری ساختمان با هدف استفاده از بادهای غالب منطقه و ایجاد تهویه متقاطع مناسب در نظر گرفته شود. پیش‌بینی ایوان‌ها، تراس‌های عمیق و فضاهای نیمه‌باز، به‌همراه سقف‌های شیبدار با پیش‌آمدگی مناسب، ضمن کاهش اثر بارش مستقیم بر جداره‌ها، امکان استفاده بهینه از فضاهای باز را فراهم می‌سازد. استفاده از مصالح مقاوم در برابر رطوبت، طراحی بازشوهای گسترده با سایه‌انداز، بالا بردن تراز کف بنا از سطح زمین و توجه به زهکشی مناسب سایت و پوشش گیاهی بومی، نقش مؤثری در ارتقای دوام بنا، افزایش آسایش حرارتی و ارتقای کیفیت فضایی معماری در این منطقه ایفا می‌کند.

پیمایش به بالا