طراحی ویلا دوبلکس انگلیسی آجری

  • کارفرما: آقای کلهر
  • مکان: چالوس_مازندران
  • سبک ویلا: انگلیسی آجری
  • نوع ویلا: دو طبقه
  • متراژ زمین: 1000 متر
  • متراژ سطح اشغال / زیر بنا: 250 متر / 130 متر

کلهر

این ویلای دوبلکس به سفارش جناب آقای کلهر و در منطقه خوش‌اقلیم چالوس طراحی و اجرا شده است. متراژ زمین پروژه ۱۰۰۰ مترمربع بوده و با سطح اشغال ۱۳۰ مترمربع، بنا به‌صورت هوشمندانه در سایت جانمایی شده است. زیربنای کل ویلا حدود ۲۵۰ مترمربع می‌باشد که در دو طبقه سازماندهی شده و پاسخگوی نیازهای عملکردی و فضایی کارفرما است.
سبک معماری پروژه برگرفته از معماری انگلیسی با نمای آجری کلاسیک است؛ سبکی که با استفاده از آجر قرمز، قاب‌بندی‌های منظم، ستون‌ها و تناسبات متقارن، حس اصالت، وقار و ماندگاری را القا می‌کند. سقف‌های شیب‌دار، پنجره‌های عمودی با تقسیم‌بندی ظریف و جزئیات کلاسیک، هویت معماری انگلیسی را به‌خوبی در این ویلا نمایان ساخته‌اند. با توجه به وسعت مناسب زمین، طراحی محوطه و فضای سبز نقش مهمی در تکمیل پروژه ایفا می‌کند و ارتباط بصری و عملکردی مناسبی میان بنا و طبیعت اطراف برقرار شده است. این ویلا نمونه‌ای شاخص از تلفیق معماری انگلیسی آجری با اقلیم شمال کشور است که ضمن حفظ زیبایی کلاسیک، فضایی گرم، صمیمی و لوکس برای سکونت فراهم می‌آورد.

چالوس_مازندران

منطقه‌ی چالوس در پهنه‌ای با اقلیم معتدل و مرطوب خزری قرار دارد که ویژگی بارز آن رطوبت نسبی بالا، بارندگی قابل توجه در اغلب فصول سال و تابستان‌های معتدل تا نسبتاً گرم و زمستان‌های ملایم است. مجاورت با دریای خزر و دامنه‌های البرز، موجب شکل‌گیری جریان‌های هوایی محلی و افزایش میزان رطوبت شده و در عین حال نوسانات دمایی سالانه را تا حدی تعدیل می‌کند. شدت تابش خورشید به‌واسطه‌ی پوشش ابر و رطوبت هوا متغیر بوده و تهویه طبیعی نقش تعیین‌کننده‌ای در تأمین آسایش حرارتی فضاهای داخلی ایفا می‌کند.
در چنین شرایط اقلیمی، طراحی معماری ویلا نیازمند رویکردی اقلیم‌گرا با تأکید بر کنترل رطوبت، افزایش جریان هوا و محافظت بنا در برابر بارندگی است؛ به‌گونه‌ای که جهت‌گیری ساختمان با هدف بهره‌گیری از بادهای غالب منطقه و ایجاد تهویه متقاطع مناسب انتخاب شود. پیش‌بینی ایوان‌ها، تراس‌های عمیق و فضاهای نیمه‌باز، به همراه سقف‌های شیبدار با پیش‌آمدگی مناسب، ضمن کاهش اثر بارش مستقیم بر جداره‌ها، امکان استفاده‌ی کیفی از فضاهای باز را فراهم می‌سازد. استفاده از مصالح مقاوم در برابر رطوبت، طراحی بازشوهای گسترده همراه با سایه‌انداز، بالا آوردن تراز کف بنا از سطح زمین و توجه به زهکشی مناسب سایت و پوشش گیاهی بومی، نقش مؤثری در افزایش دوام بنا، بهبود آسایش حرارتی و ارتقای کیفیت فضایی معماری در این منطقه دارد.

پیمایش به بالا