طراحی ویلا دوبلکس مدرن در رویان مازندران

  • کارفرما: آقای ورزش نژاد
  • مکان: رویان – مازندران
  • سبک ویلا: مدرن
  • نوع ویلا: دو طبقه
  • متراژ زمین: 510 متر
  • متراژ سطح اشغال / زیر بنا: 410 متر / 210 متر

ورزش نژاد

ویلای دوبلکس جناب آقای ورزش‌نژاد در منطقه‌ی رویان مازندران، نمونه‌ای شاخص از معماری مدرن در بستر اقلیم شمال کشور است که با رویکردی مینیمال و در عین حال لوکس طراحی شده است. این پروژه در زمینی به مساحت ۵۱۰ مترمربع جانمایی شده و با سطح اشغال ۲۱۰ مترمربع، زیربنایی در حدود ۴۱۰ مترمربع را در دو طبقه به خود اختصاص داده است. ترکیب حجم‌های ساده و مکعبی با پیش‌آمدگی‌ها و عقب‌نشستگی‌های هدفمند، به نما عمق و پویایی بخشیده و بازی نور و سایه را در طول روز تقویت می‌کند. استفاده از بازشوهای وسیع و پنجره‌های قدی، نور طبیعی فراوانی را به فضاهای داخلی هدایت کرده و ارتباطی مستقیم میان نشیمن‌ها و محوطه‌ی سبز پیرامون برقرار می‌سازد. تراس‌های نیمه‌باز در طبقه‌ی بالا، فضایی دلنشین برای بهره‌مندی از چشم‌انداز و هوای مطبوع رویان فراهم کرده و استخر روباز جانمایی‌شده در حیاط، کیفیت فضایی پروژه را به‌طور چشمگیری ارتقا داده است. این ویلا با سازماندهی منطقی فضاها، توجه به اقلیم مرطوب منطقه و تعامل پیوسته‌ی داخل و خارج، نمونه‌ای موفق از ویلای مدرن معاصر در شمال کشور به‌شمار می‌آید.

رویان _ مازندران

منطقه‌ی رویان مازندران در پهنه‌ای با اقلیم معتدل و مرطوب خزری قرار دارد که ویژگی اصلی آن رطوبت نسبی بالا، بارندگی فراوان در طول سال و تابستان‌های معتدل تا گرم و زمستان‌های ملایم است. نزدیکی به دریای خزر و وجود پوشش گیاهی انبوه، موجب تعدیل نسبی دما شده، اما هم‌زمان افزایش رطوبت هوا و کاهش کارایی تبخیر را به همراه دارد. میزان تابش خورشید در فصول گرم به‌واسطه‌ی پوشش ابر و رطوبت بالا متغیر بوده و تهویه طبیعی به‌عنوان یکی از مؤلفه‌های کلیدی آسایش حرارتی مطرح می‌شود.
در این شرایط اقلیمی، طراحی معماری ویلا می‌بایست با رویکردی اقلیم‌گرا و پاسخ‌محور انجام گیرد؛ به‌گونه‌ای که جهت‌گیری بنا با هدف بهره‌گیری از بادهای غالب ساحلی و جنگلی، افزایش جریان هوای متقاطع و کاهش تجمع رطوبت در فضاهای داخلی در نظر گرفته شود. پیش‌بینی ایوان‌ها، تراس‌های عمیق و فضاهای نیمه‌باز با سقف‌های شیبدار، ضمن محافظت از بدنه‌ها در برابر بارندگی، امکان استفاده‌ی حداکثری از فضای باز را فراهم می‌سازد. استفاده از مصالح مقاوم در برابر رطوبت، طراحی بازشوهای گسترده با سایه‌انداز مناسب، بالا بردن بنا از سطح زمین و توجه به زهکشی مناسب سایت و پوشش گیاهی بومی، نقش مؤثری در افزایش دوام بنا، بهبود آسایش حرارتی و ارتقای کیفیت فضایی معماری در این منطقه ایفا می‌کند.

پیمایش به بالا