طراحی ویلا دوبلکس مدرن در کرشت دماوند

  • کارفرما: آقای شوری
  • مکان: کرشت – دماوند
  • سبک ویلا: مدرن
  • نوع ویلا: دو طبقه
  • متراژ زمین: 1100 متر
  • متراژ سطح اشغال / زیر بنا: 615 متر / 310 متر

شوری 

ویلای دوبلکس جناب آقای شوری واقع در منطقه‌ی خوش‌آب‌وهوای کرِشت دماوند ، نمونه‌ای شاخص از معماری مدرن مینیمال است که با رویکردی طبیعت‌گرا و آرام طراحی شده است . این پروژه بر روی زمینی به مساحت ۱۱۰۰ مترمربع و با سطح اشغال ۳۱۰ مترمربع احداث شده و دارای زیربنایی در حدود ۶۱۵ مترمربع در دو طبقه می‌باشد . خطوط افقی ساده ، حجم‌های مکعبی خالص ، بازشوهای وسیع شیشه‌ای سرتاسری و امتداد سقف‌های تخت ، هویتی معاصر و مینیمال به بنا بخشیده و ارتباطی مستقیم و پیوسته میان فضاهای داخلی و محوطه‌ی سبز پیرامون ایجاد کرده است . طراحی ورودی با محوریت مسیر حرکتی شاخص ، نورپردازی ملایم نما در شب و ترکیب هوشمندانه‌ی متریال‌های روشن و تیره ، حس آرامش و لوکس‌بودن فضا را تقویت می‌کند . این ویلا با جانمایی مناسب فضاهای عمومی و خصوصی ، گزینه‌ای ایده‌آل برای سکونت دائم یا اقامت آخرهفته‌ای در یکی از بهترین مناطق ییلاقی دماوند به شمار می‌رود.

کرشت_دماوند

منطقه‌ی کرشت دماوند در پهنه‌ای با اقلیم سرد و نیمه‌کوهستانی قرار دارد که مشخصه‌ی اصلی آن زمستان‌های سرد، تابستان‌های معتدل و اختلاف دمای محسوس بین شب و روز است. ارتفاع قابل توجه از سطح دریا، کاهش رطوبت نسبی هوا و وزش بادهای سرد در فصول سرد سال، از عوامل تأثیرگذار بر شرایط اقلیمی این منطقه به‌شمار می‌روند. میزان بارندگی عمدتاً در فصول سرد متمرکز بوده و تابش خورشید، به‌ویژه در ماه‌های سرد، نقش مهمی در تأمین گرمایش طبیعی ایفا می‌کند.
در چنین بستری، طراحی معماری ویلا مستلزم رویکردی اقلیم‌گرا با تأکید بر کاهش اتلاف حرارتی و استفاده‌ی بهینه از انرژی خورشیدی است؛ به‌گونه‌ای که جهت‌گیری بنا عمدتاً در راستای جنوب و جنوب‌شرقی، فشرده‌سازی حجم ساختمان و کاهش سطح تماس با بادهای سرد مدنظر قرار گیرد. بهره‌گیری از مصالح با جرم حرارتی مناسب، عایق‌کاری مؤثر پوسته‌ی بنا و طراحی بازشوهای کنترل‌شده با پنجره‌های چندجداره، نقش بسزایی در افزایش آسایش حرارتی فضاهای داخلی دارد. همچنین پیش‌بینی بام‌های شیبدار متناسب با بارش برف، استقرار فضاهای کم‌نیاز به گرمایش در جداره‌های سرد، طراحی فضاهای نیمه‌باز محافظت‌شده و توجه به توپوگرافی و پوشش گیاهی بومی، می‌تواند در ارتقای کیفیت فضایی، کاهش مصرف انرژی و افزایش پایداری معماری در این منطقه مؤثر واقع شود.

پیمایش به بالا