یوسفی
این ویلای مدرن به سفارش جناب آقای یوسفی در منطقهی خوشآبوهوای گیلاوند از توابع دماوند طراحی و اجرا شده است. پروژه در زمینی به مساحت ۴۸۰ متر مربع قرار گرفته و با سطح اشغال ۸۰ متر مربع، بهصورت یک ویلای دوبلکس با زیربنای کل ۱۶۰ متر مربع شکل گرفته است. محدود بودن سطح اشغال در کنار متراژ مناسب زمین، این امکان را فراهم کرده تا بخش قابلتوجهی از سایت به فضای باز، محوطهسازی و ایجاد چشمانداز اختصاص یابد.
سبک طراحی ویلا کاملاً مدرن بوده و بر پایهی احجام ساده، خطوط خالص و ترکیب هوشمندانهی سطوح توپر و شفاف شکل گرفته است. استفاده از بازشوهای وسیع شیشهای در نما، علاوه بر تأمین نور طبیعی مطلوب برای فضاهای داخلی، ارتباط بصری قوی و پیوستهای میان داخل ویلا و محوطهی سبز اطراف ایجاد کرده است. این شفافیت، حس سبکی و آرامش را در فضا تقویت کرده و کیفیت سکونت را به شکل محسوسی ارتقا میدهد. روفگاردن طراحیشده در بام ویلا، بهعنوان یکی از شاخصترین بخشهای پروژه، فضایی دنج و کاربردی برای استراحت، دورهمی و لذت بردن از مناظر اطراف دماوند فراهم آورده است. همچنین استخر روباز تعبیهشده در محوطه، ضمن افزایش جذابیت بصری پروژه، نقش مهمی در ارتقای سطح رفاه و تفریح ساکنان ایفا میکند و بهخوبی با طراحی کلی محوطه و معماری بنا هماهنگ شده است.
گیلاوند-دماوند
منطقهی گیلاوند دماوند در پهنهای با اقلیم سرد و کوهستانی قرار دارد که ویژگی اصلی آن زمستانهای سرد و طولانی، تابستانهای معتدل و خنک و اختلاف دمای قابل توجه بین شب و روز است. ارتفاع زیاد از سطح دریا، وزش بادهای سرد فصلی و بارش برف در ماههای سرد سال از عوامل شاخص اقلیمی این منطقه بهشمار میروند. میزان تابش خورشید در فصول سرد اهمیت ویژهای در تأمین گرمایش طبیعی دارد، در حالی که در تابستانها شرایط دمایی مطلوبتری نسبت به مناطق همارتفاع شهری مشاهده میشود.
در چنین شرایطی، طراحی معماری ویلا مستلزم اتخاذ رویکردی اقلیمگرا با تمرکز بر کاهش اتلاف حرارتی و بهرهگیری حداکثری از انرژی خورشیدی است؛ بهگونهای که جهتگیری بنا عمدتاً در راستای جنوب و جنوبشرقی، کاهش سطح تماس با بادهای سرد و فشردهسازی حجم ساختمان مدنظر قرار گیرد. استفاده از مصالح با جرم حرارتی و عایقکاری مناسب، طراحی بازشوهای کنترلشده و بهرهگیری از پنجرههای دو یا چندجداره، نقش مؤثری در حفظ گرمای داخلی ایفا میکند. همچنین پیشبینی فضاهای نیمهباز محافظتشده، شیب مناسب بام برای دفع برف، استقرار فضاهای خدماتی در جدارههای سرد و توجه به توپوگرافی و پوشش گیاهی بومی، میتواند در ارتقای آسایش حرارتی، کاهش مصرف انرژی و افزایش کیفیت فضایی معماری در این منطقه مؤثر باشد.