کیانا
این ویلای مدرن به سفارش جناب آقای کیانا در منطقهی سرسبز و خوشاقلیم فومن استان گیلان طراحی و اجرا شده است. پروژه در زمینی به مساحت ۲۶۰ متر مربع جانمایی شده و با سطح اشغال ۱۳۰ متر مربع، به صورت یک ویلای فلت با زیربنای ۱۳۰ متر مربع شکل گرفته است. رویکرد اصلی طراحی، ایجاد فضایی معاصر، کاربردی و آرام در هماهنگی کامل با بافت طبیعی و اقلیم مرطوب منطقه بوده است.
در طراحی معماری بنا، از احجام ساده و خالص، خطوط افقی و متریالهای مدرن استفاده شده که در کنار بازشوهای مناسب، نور طبیعی مطلوبی را به فضاهای داخلی هدایت میکنند. روفگاردن طراحیشده بهعنوان یکی از بخشهای شاخص پروژه، فضایی دلنشین برای استراحت، دورهمی و استفاده از چشمانداز سبز اطراف فراهم آورده و نقش مهمی در ارتقای کیفیت فضایی ویلا ایفا میکند. همچنین استخر داخلی تعبیهشده در بنا، ضمن افزایش سطح رفاه و آسایش، امکان استفاده در تمامی فصول سال را فراهم کرده و به ارزش عملکردی پروژه افزوده است. ترکیب معماری مدرن با طراحی دقیق محوطه و نورپردازی مناسب، این ویلا را به نمونهای موفق از طراحی ویلای فلت مدرن در شمال کشور تبدیل کرده است؛ پروژهای که در آن سادگی، عملکرد و کیفیت زندگی بهصورت همزمان مورد توجه قرار گرفتهاند.
فومن_گیلان
منطقهی فومن در پهنهای با اقلیم معتدل و مرطوب خزری قرار دارد که ویژگی شاخص آن رطوبت نسبی بالا، بارندگی فراوان در طول سال و تابستانهای معتدل تا نسبتاً گرم و زمستانهای ملایم است. مجاورت با دریای خزر و پوشش گیاهی انبوه و جنگلی، موجب تعدیل نسبی دما و شکلگیری جریانهای هوایی محلی شده و در عین حال میزان رطوبت هوا را افزایش میدهد. تابش خورشید تحت تأثیر پوشش ابر و رطوبت منطقه متغیر است و تهویه طبیعی مؤثر نقش مهمی در تأمین آسایش حرارتی فضاهای داخلی ایفا میکند.
در چنین شرایط اقلیمی، طراحی معماری ویلا یا ساختمان مسکونی نیازمند رویکردی اقلیمگرا با تمرکز بر کنترل رطوبت، بهرهگیری از جریان هوا و محافظت کالبد بنا در برابر بارندگی است؛ بهگونهای که جهتگیری ساختمان با هدف استفاده از بادهای غالب منطقه و ایجاد تهویه متقاطع مناسب انتخاب شود. پیشبینی ایوانها، تراسهای عمیق و فضاهای نیمهباز، همراه با سقفهای شیبدار با پیشآمدگی مناسب، ضمن کاهش اثر بارش مستقیم بر جدارهها، امکان استفادهی مطلوب از فضاهای باز را فراهم میسازد. استفاده از مصالح مقاوم در برابر رطوبت، طراحی بازشوهای گسترده با سایهانداز، بالا بردن تراز کف بنا از سطح زمین و توجه به زهکشی مناسب سایت و پوشش گیاهی بومی، نقش مؤثری در ارتقای دوام بنا، افزایش آسایش حرارتی و ارتقای کیفیت فضایی معماری در این منطقه ایفا میکند.